การใช้แรงงานเด็ก

การใช้แรงงานเด็ก

                                                                                                          การใช้แรงงานเด็ก                                                                                                                                                                                                                                                 คำว่า“การใช้แรงงานเด็ก”ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ หมายถึงการจ้างเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี บริบูรณ์(ม.45)แต่มีอายุไม่ต่ำกว่า15ปีบริบูรณ์ทำงาน(ม.44)


การจ้างแรงงานเด็กทำงาน

                                                                                                                                    ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ ม. 45 เป็นแนวทางปฏิบัติสำหรับนายจ้างที่ต้องการใช้แรงงานเด็กดังนี้

     • แจ้ง การจ้างลูกจ้างที่เป็นเด็กนั้นต่อพนักงานตรวจแรงงานภายใน 15 วันนับแต่วันที่เด็กเข้าทำงาน

   • จัด ทำบันทึกการเปลี่ยนแปลงสภาพการจ้างกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม เก็บไว้ ณ สถานประกอบการหรือสำนักงานของนายจ้าง พร้อมที่จะให้พนักงานตรวจแรงงานตรวจได้ในเวลาทำการ

     • แจ้ง การสิ้นสุดการจ้างลูกจ้างที่เป็นเด็กนั้นต่อพนักงานตรวจแรงงานภายใน 7 วันนับจากวันที่เด็กนั้นออกจากงาน


ลักษณะงานที่ห้ามนายจ้างจ้างลูกจ้างเด็กทำงาน


     รายละเอียดตามกฎกระทรวงฉบับที่ 6(พ.ศ.2541) ลว.10 สิงหาคม 2541 งานที่นายจ้างไม่สามารถใช้แรงงานเด็กได้ คือ

  •    • งาน หลอม เป่า หล่อ หรือรีดโลหะ

  •    • งาน ปั๊มโลหะ

  •    • งาน เกี่ยวกับความร้อน ความเย็น ความสั่นสะเทือน เสียง และแสงที่มีระดับแตกต่างจากปกติอันอาจเป็นอันตราย

  •    • งาน เกี่ยวกับสารเคมีที่เป็นอันตราย

  •    • งาน เกี่ยวกับจุลชีวันเป็นพิษซึ่งอาจเป็นเชื้อไวรัส แบคทีเรีย รา หรือเชื้ออื่น

  •    • งาน เกี่ยวกับวัตถุมีพิษ วัตถุระเบิด หรือวัตถุไวไฟ เว้นแต่งานในสถานบริการน้ำมันเชื้อเพลิง

  •    • งาน ขับหรือบังคับรถยกหรือปั้นจั่น

  •    • งาน ที่ใช้เลื่อยเดินด้วยพลังงานไฟฟ้า หรือเครื่องยนต์

  •    • งาน ที่ต้องทำใต้ดิน ใต้น้ำ ในถ้ำ อุโมงค์ หรือปล่องในภูเขา

  •    • งาน ที่เกี่ยวกับกัมมันตภาพรังสี

  •    • งาน ทำความสะอาดเครื่องจัักรหรือเครื่องยนต์ขณะที่เครื่องจักรหรือเครื่องยนต์ กำลังทำงาน

  •    • งาน ที่ต้องทำบนนั่งร้านที่สูงกว่าพื้นดินตั้งแต่สิบเมตรขึ้นไป

  •    • งาน อื่นๆที่กำหนดไว้


สถานที่ห้ามลูกจ้างเด็กทำงาน 
                                                                                                                                    ตาม พ.ร.บ.ม.50 ได้กำหนด้ามนายจ้างให้ลูกจ้างเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปีบริบูรณ์ทำงานในสถานที่ดังต่อไปนี้

     • โรง ฆ่าสัตว์

     • สถาน ที่เล่นการพนัน

     • สถาน เต้นรำ รำวงหรือรองเง็ง

     • สถานที่มีอาหาร สุรา น้ำชา หรือเครื่องดื่มอย่างอื่นจำหน่าย และบริการโดยมีผููบำเรอสำหรับปรนนิบัติลูกค้า หรือโดยมีที่สำหรับพักผ่อนหลับนอนหรือมีบริการนวดให้แก่ลูกค้า

     • สถาน ที่ตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง

     แม้ว่าลูกจ้างสมัครใจจะทำงานในสถานที่ดังกล่าว นายจ้างก็ไม่สามารถจะจ้างให้ทำได้ กรณีที่นายจ้างฝ่าฝืนให้ลูกจ้างทำงานในสถานที่ดังกล่าว นายจ้างจะต้องรับโทษ ตาม ม.144 คือระวางโทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน หนึ่งแสนบาท หรือทั้งปรับและจำ

เงินประกันการทำงาน

                                                                                                                                           ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน ม. 52 ว.2 ห้ามนายจ้างเรียกหรือรับเงินประกันเพื่อการใดๆจากฝ่ายลูกจ้างซึ่งเป็นเด็ก กรณี เช่นนี้ กฎหมายห้ามเฉพาะการเรียก “เงิน”ประกันการทำงานเท่านั้น มิได้ห้ามเรียกประกันด้วยทรัพย์สินหรือบุคคลอื่น

     กรณี ที่นายจ้างฝ่าฝืนเรียกหรือรับเงินประกันจากเด็กหรือผู้ปกครองเด็ก นายจ้างจะมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับไม่เกิน หนึ่งแสน บาท หรือทั้งจำและปรับ ตาม ม.144

เวลาทำงาน 

     ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯไม่ได้กำหนดเวลาทำงานของลูกจ้างเด็กไว้ จึงให้ใช้ข้อกำหนดของการใช้แรงงานทั่วไปคือ ไม่เกินวันละ 8 ชั่วโมง และสัปดาห์หนึ่งไม่เกิน 48 ชั่วโมง

เวลาพัก

                                                                                                                                           • ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ ม.48 ได้กำหนดให้นายจ้างจัดเวลาพักให้แก่ลูกจ้างเด็กไม่น้อยกว่าวันละ 1 ชั่วโมงติดต่อกันหลังจากลูกจ้างทำงานมาแล้วไม่เกิน 4 ชั่วโมง และใน 4 ชั่วโมงนั้นให้ลูกจ้างได้มีเวลาพักตามที่นายจ้างกำหนดด้วย

     • กฎหมาย กำหนดให้นายจ้างต้องจัดให้มีเวลาพักอย่างน้อย 1 ชั่วโมงติดต่อกัน จะหยุดหลายคราวหรือเป็นระยะไม่ได้

     • การ ทำงาน 4 ชั่วโมงติดต่อกันแล้วจึงหยุดพักนั้น ในระหว่าง 4 ชั่วโมงทำงานนั้น นายจ้างก็ต้องจัดพักย่อยให้ลูกจ้างเด็กได้พักตามสมควรด้วย


การทำงานล่วงเวลาและการทำงานในวันหยุด 

     ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ ม.48 ห้ามนายจ้างไม่ให้ลูกจ้างเด็กซึ่งมีอายุต่ำกว่า 18 ปีทำงานล่วงเวลาหรือทำงานในวันหยุด
     การห้ามนี้เป็นการห้ามโดยเด็ดขาด แม้ว่าลูกจ้างจะยินยอมหรือสมัครใจจะทำ นายจ้างก็ไม่สามารถให้ลูกจ้างเด็กทำงานล่วงเวลาหรือทำงานในวันหยุดได้

การทำงานในเวลากลางคืน 

     ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ ม.47 ห้ามนายจ้างให้ลูกจ้างเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีทำงานในระหว่างเวลา 22.00 น. ถึงเวลา 06.00 น. เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากอธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย ซึ่งเมื่ออธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายอนุญาตเป็นหนังสือแล้ว นายจ้างจึงจะให้ลูกจ้างเด็กทำงานในช่วงเวลาดังกล่าวได้

     กรณีเช่นนี้ หากเป็นงานแสดงภาพยนตร์ ละคร หรือการแสดงอย่างอื่นที่คล้ายคลึงกัน นายจ้างก็สามารถให้ลูกจ้างเด็กทำได้ แต่ต้องจัดให้มีเวลาพักผ่อนตามสมควร

การจ่ายค่าจ้าง 

     เพื่อเป็นการคุ้มครองเด็ก กฎหมายจึงกำหนดให้จ่ายค่าจ้างให้แก่ตัวลูกจ้างเด็กนั้นเองเท่านั้น 
     ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ ม.51 ห้ามมิให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างของลูกจ้างที่เป็นเด็กแก่บุคคลอื่น ในกรณีที่นายจ้างจ่ายค่าจ้างแก่ บิดามารดา หรือผู้ปกครองของลูกจ้างซึ่งเป็นเด็กหรือจ่ายประโยชน์ตอบแทนใดๆเป็นการล่วงหน้าก่อนมีการจ้างขณะแรกจ้างหรือก่อนถึงงวดการจ่ายค่าจ้างที่จะต้องจ่ายให้ แก่ลูกจ้างซึ่งเป็นเด็กในแต่ละคราว มิให้ถือว่าเป็นการจ่ายนั้นมิใช่การจ่ายค่าจ้างสำหรับลูกจ้างซึ่งเป็นเด็กนั้น และห้ามมิให้นายจ้างนำเงินหรือประโยชน์ตอบแทนดังกล่าวมาหักจากค่าจ้างซึ่งจะต้องจ่ายให้แก่ลูกจ้างซึ่งเป็นเด็กตามกำหนดเวลา

     หากนายจ้างจ่ายให้แก่บุคคลอื่น เช่น บิดามารดาหรือผู้ปกครองไปเป็นการล่วงหน้า แล้วมาหักค่่าจ้างที่จะต้องจ่ายให้แก่เด็กเมื่อถึงงวดการจ่ายค่าจ้างไม่ได้ การที่นายจ้างจ่ายให้แก่บุคคลอื่นไปเป็นการล่วงหน้านั้น ไม่ถือว่าเงินที่จ่ายนั้นเป็นการจ่ายค่าจ้างแก่ลูกจ้างเด็กไปแล้ว

สิทธิของลูกจ้างเด็กในการลาไปประชุมสัมมนา 

     ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงานฯ ม.52 ได้กำหนดว่า เพื่อประโยชน์ในการพัฒนาและส่งเสริมคุณภาพชีวิตและการทำงานของเด็ก ให้ลูกจ้างซึ่งเป็นเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี มีสิทธิลาเพื่อเข้าประชุมสัมมนา รับการอบรม รับการฝึกหรือลาเพื่อการอื่น ซึ่งจัดโดยสถานศุกษาหรือหน่วยงานของรัฐ หรือเอกชนที่อธิบดีเห็นชอบ โดยให้ลูกจ้างซึ่งเป็นเด็กแจ้งให้นายจ้างทราบล่วงหน้าถึงเหตุที่ลาโดยชัด แจ้ง พร้อมทั้งแสดงหลักฐานที่เกี่ยวข้องถ้ามี และให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างซึ่งเป็นเด็กเท่ากับค่าจ้างในวันทำ งานตลอดระยะเวลาที่ลา แต่ปีหนึ่งต้องไม่เกิน 30 วัน

     จะเห็นว่า กฎหมายไม่ได้กำหนดจำนวนวันลาไว้ ดังนั้นลูกจ้างสามารถลาได้ตามระยะเวลาที่หน่วยงานที่จัดให้มีการฝึกอบรมนั้น

     • ต้อง เป็นการลาของลูกจ้างเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีเท่านั้น จึงจะเป็นสิทธิตาม ม. 52 นี้

     • การ ลานั้น จะต้องเป็นการเพื่อเข้าร่วมประชุม สัมมนา รับการฝึกอบรมที่จัดโดยสถานศึกษาหรือหน่วยงานของรัฐหรือหน่วยงานเอกชนที่ อธิบดีฯเห็นของให้เข้าร่วมฝึกอบรมได้

     • ลูกจ้าง ต้องแจ้งการลาต่อนายจ้างเป็นการล่วงหน้า โดยระบุสาเหตุที่ต้องลาไปอบรมโดยชัดแจ้ง หากไม่แจ้งล่วงหน้า นายจ้างอาจไม่อนุญาตก็ได้

     • การ ลากี่ครั้งหรือกี่วันขึ้นอยู่กับที่หน่วยงานที่จัดฝึกอบรมกำหนด

     • นาย จ้างจะรับผิดชอบค่าจ้างระหว่างที่ลูกจ้างเด็กลาไปเพื่อฝึกอบรมฯ ทั้งนี้ ปีหนึ่งไม่เกิน 30 วันทำงาน

 

แหล่งที่มา : http://www.one-stophr.com/knowledgeHR/show_new.php?id=54

 2036
ผู้เข้าชม
ทำเว็บธุรกิจ ทําเว็บขายของ ออกแบบเว็บไซต์ เว็บไซต์สำเร็จรูป SoGoodWeb

บทความที่เกี่ยวข้อง

24 วิธีการป้องกันไวรัส
1580 ผู้เข้าชม
เปิดพิมพ์เขียว HR มือโปร ยุคดิจิตอล
1542 ผู้เข้าชม
อาชีพมาแรงรับ โซเชียล เน็ตเวิร์ก
1471 ผู้เข้าชม
ข้อบังคับการทำงาน
10522 ผู้เข้าชม
Get started for free today. DEMO FREE 60 DAYS
สร้างเว็บไซต์สำเร็จรูปฟรี ร้านค้าออนไลน์